Waar voor de één iets begint is waar het voor de ander misschien eindigt, maar een enkele keer is er even geen zicht meer op beide. Even, ach, het is een woord, een samenspel van letters dat vooraf langer lijkt dan tijd je uiteindelijk toestaat te duren, maar soms …. heel soms, is voor een enkeling tijd een vergeten plek.

En dat is waar hij leek achtergelaten.

“Ik zag ze staan, zag ze rennen en hun silhouet in leegte verdwijnen.”

~ Arthur W. Davis, 2 augustus 1914 ~